از فروشنده مرجع اجرا/طلبکار، شماره و وضعیت ادعایی هر توقیف را بگیرید و با Takyidat جاری مقایسه کنید. اگر پرداخت/رفع ادعا میشود، سند رسمی رفع و بهروزرسانی ثبت را ببینید. روند در جریان را «در انتظار» بنویسید نه «رفعشده». تأیید طرف برنامه رفع را روشن میکند و ثبت، وجود فعلی توقیف را تعیین میکند.
غنیسازی مستند دانشنامه: تأیید طرف مقابل — وضعیت توقیف و بازداشت
تأیید طرف مقابل درباره توقیف یا اجرا مدرک پشتیبان است و جای ثبت رسمی را نمیگیرد. باید از فروشنده یا نماینده درباره محدودیتهای مؤثر بر انتقال صریحاً سؤال و پاسخ با یادداشتهای جاری ثبت مقایسه شود. در صورت وجود محدودیت، نوع آن، مرجع یا پرونده و اقدام لازم برای رفع پیش از ثبت مشخص گردد.
روش راستیآزمایی
تأیید طرف مقابل مدرک پشتیبان است نه قطعی. اظهارنظر باید کتبی، تاریخدار و منسوب به فرد دارای اختیار باشد و با شواهد رسمی و مستقل سنجیده شود. هر اختلاف به استثنایی تبدیل میشود که پیش از نهاییسازی باید حل شود. اقدام آینده فروشنده باید به شرط نهاییسازی با سند مشخص تبدیل شود.
پرونده شواهد
پرونده شواهد باید سند بررسیشده، شماره مرجع یا درخواست در صورت وجود، تاریخ و زمان دریافت، بازبین و نسخه قبلی مورد مقایسه را شامل شود. اگر اطلاعات قابل تغییر است، تاریخ اعتبار بررسی و نقطه بازبینی ثبت گردد. این کار مانع میشود نتیجهای که در گذشته درست بوده پس از تغییر ثبت یا شرایط معامله فرض دائمی شود.
فهرست بررسی
هنگام اجرای رکورد «تأیید طرف مقابل — وضعیت توقیف و بازداشت» دستکم پنج مورد بررسی شود: هویت ملک، هویت و اختیار طرفین، تاریخ منبع یا سند، محدودیت یا استثنای باز و نیاز به بازبینی پیش از ثبت یا آزادسازی وجه. اگر هر مورد با منبع رسمی تعارض دارد، تا زمان مستندسازی حل اختلاف نباید به نتیجه اتکا شود.
تصمیم اتکا
در پایان بررسی وضعیت روشن ثبت شود: تأییدشده، تأییدشده مشروط، نیازمند مدرک بیشتر یا فعلاً غیرقابل قبول. وضعیت به سند حلکننده هر نکته، تاریخ بررسی و مرجع متصل شود. اگر معامله باز میماند، اقدام بعدی، مسئول و موعد تعیین گردد. طول متن بهتنهایی سطح اعتماد را بالا نمیبرد؛ کیفیت به قابلیت راستیآزمایی و سازگاری شواهد وابسته است.