نشانههای دفترخانه و ترجمه جعلی
اصالت دفترخانه/ترجمه از منبع صدور بررسی میشود نه ظاهر مهر؛ دفترخانه/سند، شماره، تاریخ، طرفها، تعداد صفحات و هر QR/امضای الکترونیکی موجود از کانال رسمی قابلاستفاده راستیآزمایی شود.
مدرک خارجی بسته به معامله ممکن است Apostille یا تأیید کنسولی و مسیر ترجمه/دفترخانه مناسب بخواهد؛ مهر واقعی یک صفحه اصالت همه پیوستها یا بندهای ترجمه را ثابت نمیکند.
شماره صفحه تغییرکرده، نام/گذرنامه ناسازگار، فونت متفاوت کنار اختیار مهم، پیوست ناقص، ترجمه بیامضا و وکالت بدون اختیار دقیق لازم علامت خطر است؛ در اختیار مهم نسخه نهایی خطبهخط مقایسه شود.
زنجیره تصدیق را بررسی کنید، نه ظاهر کاغذ را
سند جعلی همیشه با مهر بیکیفیت یا غلط املایی آشکار شناخته نمیشود. وکالتنامه یا ترجمهای که حرفهای به نظر میرسد ممکن است زنجیره تصدیق قابل اثباتی نداشته باشد. در هر مدرکی که قرار است در معامله ملک استفاده شود، صادرکننده اصل، مرجع تصدیق، مترجم و مرحله لازم دفترخانه یا کنسولگری برای همان نوع سند مشخص شود. نامها، شماره پاسپورت یا هویت، تاریخ صدور، تعداد صفحات و پیوستها باید در تمام مراحل همخوان باشند. تفاوت در شیوه لاتیننویسی نام ممکن است مشروع باشد، اما اگر تطبیق صاحب حق در سند را مختل کند باید توضیح مستند داشته باشد.
وجود واژه Apostille یا نشان کنوانسیون لاهه به تنهایی اصالت را ثابت نمیکند. برای برخی سوابق آپوستیل و e-Apostil در ترکیه خدمات رسمی بررسی از طریق e-Devlet و PTT وجود دارد. هرجا کد یا شماره تأیید در دسترس است، آن را در کانال رسمی کنترل و نتیجه را ذخیره کنید. درباره مدرک صادرشده در کشور دیگر، روش قانونی تصدیق همان کشور و نوع مدرک جداگانه بررسی شود؛ نباید فرض کرد همه اسناد خارجی مسیر یکسانی دارند. برگهای با چند مهر نیز اگر مرجع صادرکننده و شماره آن مستقلاً قابل تأیید نباشد دلیل قوی محسوب نمیشود.
نشانههای خطر در ترجمه که اثر حقوقی را تغییر میدهد
ترجمه مورد استفاده در معامله باید جزئیات مؤثر حقوقی را منتقل کند، نه فقط معنی کلی را. نام قانونی، شماره پاسپورت یا هویت، تاریخ تولد، سمت موکل یا خریدار، شناسههای ملک، در صورت درج ada/parsel و bağımsız bölüm، حدود اختیار، قیمت یا ارز و حق دریافت وجه باید با اصل تطبیق داده شوند. حذف عبارت مربوط به اختیار دریافت ثمن یا افزودن حق توکیل به غیر میتواند اثر وکالتنامه را عوض کند. این بندها باید خط به خط با متن مبدأ مقایسه شوند.
صفحات بدون شماره، تصدیقی که مشخص نیست پیوستها را پوشش میدهد، تغییر نام مترجم میان صفحه ترجمه و صفحه گواهی، فضای سفید غیرعادی، شماره دفتر یا تاریخ ناسازگار و تصویر کمکیفیتی که امضا و علائم امنیتی در آن دیده نمیشود از هشدارهای عملی هستند. اصرار بر اینکه «این دفتر با تاپو کار میکند» همراه با امتناع از ارائه نسخه قابل راستیآزمایی نیز دلیل اعتماد نیست. شهرت واسطه جای بررسی مستقل را نمیگیرد.
صادرکننده را از مسیر مستقل تأیید کنید
برای کنترل دفترخانه یا اداره صادرکننده فقط با شماره تلفنی که روی سند مشکوک نوشته شده تماس نگیرید؛ اطلاعات تماس را از منبع رسمی مستقل بیابید. وکالتنامههای صادرشده در خارج حساسترند، زیرا TKGM برای پذیرش، تصدیق و ترجمه ترکی آنها شرایط مشخص دارد. اگر اختیار برای انتقال سند، ایجاد رهن یا دریافت ثمن استفاده میشود، دامنه اختیار، شخص اعطاکننده، ملک مورد پوشش و اعتبار فعلی سند باید بررسی شود؛ صرف ظاهر صحیح امضا کافی نیست.
پرونده معامله باید تصویر اصل، ترجمه کامل، صفحات تصدیق، نتیجه بررسی الکترونیکی در صورت وجود، مسیر تماس مستقل، تاریخ کنترل و توضیح تفاوت مهم نام یا شماره را نگه دارد. سند مشکوک نباید داخل پرونده «اصلاح دستی» شود؛ نسخه صحیح یا تصدیق معتبر جدید درخواست میشود. اگر تا قبل از انتقال امکان تأیید مستقل وجود ندارد، تصمیم برگشتناپذیر درباره سند یا آزادسازی وجه نباید به آن مدرک وابسته شود.