محاسبه توجیه، سربه‌سر و خروج

درآمد = ظرفیت × بهره‌برداری × قیمت واحد. EBITDA پس از هزینه متغیر، ثابت، حقوق و انرژی ثابت است. انرژی تولید فقط در هزینه واحد وارد می‌شود. FCF مالیات عملیاتی، سرمایه‌گذاری بعدی و تغییر سرمایه در گردش را کم می‌کند. مالیات بر سود مثبت سالانه بدون انتقال خودکار زیان یا مشوق است. استهلاک، سرمایه در گردش و تورم ورودی سالانه‌اند. سرمایه در گردش نهایی کامل بازیافت و مانده وام تسویه می‌شود. NPV با جریان پایان سال و یک ارز، بدون تبدیل پنهان ارز محاسبه می‌شود. حساسیت در حدود ظرفیت تعیین می‌شود. بازگشت کسری، جریان یکنواخت در سال را فرض می‌کند. بازگشت وابسته به فروش یا آزادسازی سرمایه در گردش در پایان سال، در پایان همان سال ثبت می‌شود. عایدی فروش دارایی تنها در سال پایانی ثبت می‌شود؛ یک فروش را در چند سال محاسبه نکنید. کسری پایان سال با فرض نگهداری جریان‌های نقدی مثبت سال‌های قبل محاسبه می‌شود؛ کمبود نقدینگی درون‌سال و هزینه تأمین مالی جدید را شامل نمی‌شود و سرمایه اولیه را دوبار نمی‌شمارد. محاسبه سناریو ممکن نیست: تقاضای مفروض از ظرفیت ثبت‌شده فراتر است. مفروضات را اصلاح یا ظرفیت بیشتر را مستند کنید؛ بازدهی برای این سناریو نمایش داده نمی‌شود. این نسبت برآورد مدل است نه تعهد بانکی: نقد در دسترس = EBITDA − مالیات سود برآوردی پس از بهره − سرمایه‌گذاری مجدد − تغییر سرمایه در گردش. خدمت بدهی شامل بهره، اصل و تسویه نهایی است. فروش دارایی و بازیافت نهایی سرمایه در گردش حذف شده‌اند. این تعریف جایگزین مالیات پرداختی واقعی یا قرارداد وام نیست. نقطه سربه‌سر عملیاتی واحدهای لازم را با ظرفیت سالانه می‌سنجد؛ رقم نظری به معنی امکان عملی نیست.

Revenue = capacity × utilization × unit price
EBITDA = revenue − variable costs − fixed costs − payroll − fixed energy
FCF = EBITDA − operating tax − CAPEX − ΔWC
NPV = Σ CF(t)/(1+r)^t
Break-even units = fixed operating costs / (price − variable unit cost)
CFADS (model proxy) = EBITDA − equity cash-tax estimate − subsequent CAPEX − ΔWC
Debt service = interest + scheduled principal + final balloon
DSCR = CFADS / debt service (not a contractual lender ratio)